Het verhaal van Scolar

Mijn naam is Scolar en ik kom uit de Kiambu-regio. Mijn moeder is overleden gedurende het jaar dat ik bij het Jamaa Home verbleef, en nu hebben ik en mijn vier broers en zusjes geen ouders meer. Mijn zoontje van vijf woont daarom bij mijn oudere zus als ik naar school ben. 

Op dit moment ben ik bezig met de opleiding Elektrotechniek en gaat het goed met mijn gezondheid en heb ik veel energie. Het gaat goed op mijn opleiding en ik vind het ontzettend leuk. Ik hoop dat ik een baan kan vinden zodra ik mijn opleiding heb afgerond zodat ik voor mijn zoontje en voor mijn broers en zussen kan zorgen. 

Als ik naar huis ga, dan woon ik bij mijn oudere zus. Soms ga ik echter naar het huis van mijn grootmoeder, maar daar word ik niet goed behandeld. Mijn moeder was namelijk niet getrouwd en een alleenstaande moeder met vijf kinderen, en dat wordt niet geaccepteerd binnen onze cultuur. 

Mijn zoontje is nu vijf jaar oud en gaat naar de 1e klas, en dat gaat erg goed. Hij is gezond en – ondanks zijn leeftijd – een dapper jongetje! 

Mijn plan is om te blijven leren en een baan te krijgen, zodat ik kan zorgen voor mijn zussen en voor de opleiding van mijn zoontje. Ook hoop ik anderen in nood in onze omgeving te kunnen ondersteunen. 

Als ik mijn leven nu vergelijk met hoe dit eerder was, dan gaat het nu stukken beter en ben ik gelukkig. Ik ben ontzettend blij dat ik mijn zus heb die op me let en een soort moeder voor me is. 

Mijn hobby’s zijn het lezen van boeken, zwemmen en het bezoeken van weeskinderen en anderen mensen in moeilijke situaties. 

Tot slot zou ik graag alle sponsors en mensen die goed doen willen bedanken. God zegene u! Het Jamaa Home heeft mij, en mijn kind, ontzettend geholpen en ik hoop dat ze dat zullen blijven doen gedurende de laatste fase van mijn opleiding. 

Het verhaal van Teckler

Mijn naam is Teckler, 21 jaar oud, en ik kom uit Kajiado County. Ik woon bij mijn moeder en ik ben in 2014 bij Jamaa terechtgekomen. Ik werd gered van een huwelijk: ik was namelijk uitgehuwelijkt aan een man die ouder was dan mijn grootvader. Hij sloot me op in zijn huis en verkrachtte me elke avond, totdat ik zwanger raakte. Toen hij het me toestond het huis uit te gaan, ben ik gered door de mensen van de kerk en naar Jamaa gebracht. Ik was ontzettend bang en vol van angst vanwege de bedreigingen die ik had gekregen. 

Toen ik mijn baby kreeg in 2014, gaf Jamaa mij de mogelijkheid om terug naar school te gaan. Ik heb de middelbare school inmiddels afgerond en ben nu bezig om mijn diploma in gemeenschapsgezondheid en ontwikkeling te behalen. 

Op dit moment gaat het goed met mij. Ik leef een stressvrij leven en ik dank God dat ik gezond en energiek ben. Ook mijn thuissituatie is fijn. Ik woon bij mijn oudere broer, die getrouwd is en vijf kinderen heeft. Ze houden van mij en van mijn kind. 

Mijn plan is om mijn studie af te ronden en om een goede baan te krijgen. Ik zou graag mijn familie willen ondersteunen. Ook droom ik ervan om andere meisjes zoals ik te helpen zodat ze hopelijk kunnen inzien dat hun leven waardevol is. 

Mijn leven is nu goed, omdat de mensen die mij uitgehuwelijkt hebben nu van me beginnen te houden en zien dat het goed met me gaat. Ik ben erg blij en ik geniet van het leven. Mijn hobby’s zijn voetbal, het zingen van nieuwe hymnen en spelen met vrienden. Graag wil ik nog zeggen dat ik me heb gerealiseerd dat stoppen met school niet meteen het einde van je leven betekent. God heeft een doel voor alles wat er gebeurt in je leven. Gedurende de tijd dat ik uitgehuwelijkt was, heb ik nooit opgegeven. Ik bleef geloven dat dit niet het einde was. Daarom wil ik ook God bedanken omdat ik nu weer aan het studeren ben en het goed gaat met mijn zoontje. 

Ik ben ontzettend geholpen door het Jamaa home en ik weet niet hoe mijn leven er zonder hun hulp uit zou hebben gezien. Ik ben ontzettend dankbaar voor jullie steun en God zegene u.

Het verhaal van Christine

Mijn naam is Christine, en ik ben geboren in een groot gezin met 3 broers en 1 zusje. Mijn vader is overleden toen ik in de 2e klas zat. Mijn moeder was toen werkloos. Na de dood van mijn lieve vader, verslechterde onze thuissituatie omdat we moesten gaan werken om een dagelijkse maaltijd te krijgen. Mijn moeder werd vervolgens ziek, en zij kon niks meer doen. Dus werkte mijn oudere broer en ik om aan eten te komen. 

Toen ik in de 6e klas zat, besloot mijn oom om me naar zijn huis mee te nemen zodat ik daar kon studeren. Ik dacht mijn leven hierdoor beter zou worden, maar dat bleek niet het geval. Na de 8e klas besloot ik daarom om weer terug naar huis te gaan. Toen de resultaten van de 8e klas bekend werden gemaakt, verloor ik al mijn hoop met betrekking tot mijn studie omdat mijn moeder erg ziek was en er niemand was om ons te ondersteunen na de dood van mijn vader. Daarom wil ik Jamaa graag bedanken voor de steun die ze me gaven. Ik werd door een aantal mensen verkracht en ik wist niet wat ik moest doen. Ik raakte in paniek omdat er niemand was die me kon helpen. Toen ontmoette ik Zuster Pauline, en zij adviseerde me en vertelde me dat mijn leven niet over was. 

Ik ben begonnen aan de middelbare school. Ik werd ondersteund door het Jamaa Homa nadat ik ben bevallen van mijn dochtertje, en ik ben daar ontzettend dankbaar voor. In 2017 heb ik de middelbare school afgerond. Het Jamaa Home heeft mij bij alles ondersteund en zorgde ervoor dat ik mijn schoolboeken kreeg. Na het afronden van de middelbare school ben ik begonnen met een opleiding tot beautyspecialist, en daarvoor ben ik God ontzettend dankbaar. 

Bij ons thuis ben ik de eerste is gaan doorstuderen. Mijn twee broers hebben de middelbare school afgemaakt, maar zij hebben geen vervolgopleiding gedaan omdat niemand dit voor hen kon ondersteunen. Ik vind het geweldig dat Jamaa dit wel voor mij heeft kunnen doen en ik ben erg trots op hen. Mijn moeders gezondheid is nog altijd niet goed en ze kan niet eens even naar buiten gaan. Ze heeft vooral in koudere perioden ontzettend veel pijn in haar hele lichaam. Ik ben degene die de zorg voor mijn moeder op zich zal nemen nadat ik mijn opleiding heb afgerond en een baan heb gevonden. 

Mijn dochtertje heet Flevious. Ze is zes jaar oud en volgend jaar gaat ze naar groep 1. Ik waardeer het enorm dat het Jamaa home mijn kind ondersteunt en ik ben daar erg dankbaar voor. Ze is erg slim en ik ben een ontzettend trotse moeder. Ze is gezond en ze is een goed kind. 

Als ik klaar ben met mijn opleiding, vraag ik God om mij te helpen bij het starten van een bedrijfje. Hopelijk heb ik dan een familie en kan ik andere die in nood zijn helpen. Daarnaast hoop ik een school voor cosmetica te kunnen beginnen.

Op dit moment gaat het goed met mij en daar ben ik blij mee. Ik heb veel dingen geleerd sinds ik met mijn vervolgopleiding ben begonnen. Ik heb een diploma als kapster gehaald en ik nu ben ik bezig met beauty. Ik ben God en allen die mij hebben geholpen ontzettend dankbaar. Ook ben ik de zusters dankbaar voor hun steun en de liefde die ze mij gaven toen ik dat hard nodig had. 

Ik ben zeker een ander persoon, en mijn dromen zijn uitgekomen. God zegene zuster Jacinta omdat zij als een moeder voor mij is, en God zegene al de donateurs die ons helpen. 

Ook ben ik dankbaar voor mijn familie en vrienden. Mijn moeder zorgt goed voor mijn dochtertje als ik naar school ga. Ik heb twee goede vriendinnen, en met hen heb ik het erg leuk en we steunen elkaar. We gaan vaak samen naar de kerk, geven elkaar advies en ik dank God dat zij in mijn leven zijn. 

In de weekenden heb ik tijd voor mijn hobby’s, want doordeweeks moet ik elke dag naar school. Ik houd er dan van om boeken te lezen en voetbal te spelen. 

Ik hoop mijn studie te kunnen voortzetten met de hulp van Jamaa en in de toekomst hoop ik een organisatie op te kunnen richten die hulpbehoevende meisjes helpt. Ik waardeer het Jamaa Home enorm en ik ben ontzettend dankbaar voor dat ze mij sinds 2014 helpen. Ik bid dat ze nog lang met het ondersteunen van dergelijke programma’s kunnen doorgaan. 

Het verhaal van Susan

Mijn naam is Susan en ik ben 26 jaar oud. We zijn opgegroeid in een vijandige omgeving, omdat mijn vader vaak naar de drank greep en daardoor zijn rol als vader en als hoofd van de familie niet goed kon vervullen en daardoor bovendien erg gewelddadig was. Dit heeft ertoe geleid dat ons gezin is opgesplitst, en mijn moeder heeft de zorg voor ons op zich genomen. 

Of er eten bij ons op tafel stond was overgelaten aan Gods genade, omdat mijn moeder alleen kon werken in haar vrije tijd. Soms had ze het geluk dat ze even werk had, en soms had ze pech. Voor mijn oudste broer en zus was er geen mogelijkheid om verder te studeren nadat zij hun lagere school hadden afgerond omdat daarvoor geen geld was. Ze zijn op zoek gegaan naar werk ondanks dat ze nog altijd minderjarig waren, en daarom hielpen ze mijn moeder om in onze basisbehoeften te voorzien. Ook ik ben in mijn derde klas van de middelbare school moeten stoppen omdat er geen geld meer was om de school te betalen. 

Nadat ik stopte met school in 2009, werd mijn leven zwaar en stressvol en dit was ook de periode waarin ik zwanger raakte. Het werd nog hectischer voor me toen ik me bedacht hoe ik mijn leven overhoop had gegooid en omdat degene die daarvoor verantwoordelijk was ontkende dat ik door hem zwanger was geraakt. 

Adoptie was voor mij geen optie en daarom besloot ik het kindje te behouden, hopende dat God hiermee een bepaald doel voor ogen had gehad en dat hij mij zou redden, hetgeen hij ook heeft gedaan. Via een vriend raakte ik geïnformeerd over het Jamaa home, en zei me dat een door God opgerichte instelling voor jonge meisjes die in dezelfde situatie verkeerde beter voor mij zou zijn. Hij heeft mij geholpen en me naar het Jamaa home gebracht. 

Bij het Jamaa home werd ik hartelijk ontvangen en ik voelde me er onmiddellijk thuis. De verantwoordelijke zuster, mijn nieuwe moeder, de andere zusters en de meisjes die zich in dezelfde situatie bevonden waren allemaal erg aardig. Ik ging ook naar counseling, omdat ik geestelijk niet helemaal stabiel meer was en mijn zelfbeeld erg laag was. Dit heeft ervoor gezorgd dat mijn levensperceptie is veranderd en dat ik – ondanks dat ik veel had meegemaakt – nog altijd de kans had om mijn leven weer op te pakken en om verder te gaan. 

Eerlijk gezegd denk ik dat het Jamaa home mij heeft gered. Alles wat ik vanaf dat moment bereikt heb is dankzij het Jamaa Home. Ik heb het Jamaa home verlaten als een ander mens, zowel moreel als geestelijk en met het meest mooie geschenk dat ik ooit heb kunnen krijgen: mijn dochtertje Karen, die is geboren in mei 2010. Ze is nu 9 jaar oud en zit in de derde klas. Ik hoop dat God ervoor zal zorgen dat zij haar studie kan afmaken en haar studie op het hoogst mogelijke niveau kan voortzetten zodat ze een krachtige vrouw kan worden in de maatschappij en in de wereld. Ik doe mijn uiterste best om haar op een manier zoals God dit goeddunkt op te voeden door haar naar de kerk te brengen en ervoor te zorgen dat ze naar Zondagsschool gaat. Daarnaast help ik haar om de Bijbelverzen uit haar hoofd te leren. 

Dankzij Jamaa ben ik weer teruggegaan naar school en heb ik mijn middelbare school af kunnen maken. Daarna ben ik begonnen aan een vervolgopleiding, en zit ik momenteel in mijn laatste jaar om mijn diploma op het gebied van voeding en bakken te behalen.  

Mijn hobby’s zijn koken, het leren van nieuwe dingen, zwemmen, reizen en het bezoeken van minderbedeelden zoals zieken, ouderen en weeskinderen. Hier heb ik door het vele koken minder tijd, maar als het me lukt bezoek ik graag de kinder- en bejaardentehuizen. Daarnaast heb ik een goede band met mijn moeder en broers en zussen, en zij steunen mij bij alles wat ik doe. Ze zijn mijn beste vrienden. Ook op mijn opleiding heb ik goede vrienden, waarmee ik veel tijd doorbreng. We studeren, discussiëren en werken samen: want twee weten meer dan één en hierdoor wordt het gemakkelijk om te begrijpen wat we moeten leren. 

Het gaat op dit moment goed en ik ben God dankbaar voor het Jamaa home, dat ervoor zorgt dat mijn dochter en ik naar school kunnen gaan, ervoor zorgt dat wij een dak boven ons hoofd hebben en ervoor zorgt dat we de maandelijkse toeslagen kunnen betalen. Ik hoop dat in de toekomst de donaties aan het Jamaa niet zullen stoppen en dat zij meisjes zoals ik kunnen blijven helpen. 

In de toekomst zou ik graag een bakkerij willen beginnen. Het is in Kenia lastig om een baan te vinden, en hierdoor zou ik ook aan andere werk kunnen bieden en zo voor mijn dochtertje kunnen blijven zorgen. 

Het is altijd mijn droom geweest om andere te helpen, en ik kan dit bereiken door het creëren van werkgelegenheid, met name voor jongeren. Ook hoop ik dat ik op een bepaald moment voor mijn moeder kan zorgen, die nog altijd worstelt in een leven vol armoede. Mijn droom is om een eigen huis te hebben, om onafhankelijk te zijn en een nuttige vrouw in de samenleving. Ik heb er vertrouwen in dat dit gaat lukken door hard te werken, te vertrouwen op God, te volharden in het gebed en door geduldig te zijn. 

Als laatste wil ik graag mijn dank en waardering uitspreken voor het Jamaa home en voor alle sponsors voor het geweldige werk dat zij verrichten en de hulp die zij aan mij en de andere Jamaa meisjes bieden. Jullie spelen een grote rol in ons leven en alleen God kan jullie bedanken voor jullie daden. Namens alle Jamaa meisjes: ontzettend bedankt! Ook ben ik ontzettend dankbaar voor zuster Jacinta, onze moeder, die ontzettend aardig en liefdevol is. Ze kan goed luisteren en geeft goed advies aan ons op een fijne manier. Moge jullie allemaal gezegend zijn voor jullie goede en nobele werk.

Het verhaal van Cynthia

Mijn naam is Cynthia. Ik ben geboren in Koche Rangwe in een gezin van vier. Alles ging goed tot dat mijn vader overleed. Na zijn dood kwamen we in armoede te verkeren omdat mijn vader de kostwinnaar van het gezin was. 

De armoede waarin wij leefde, maakte dat mijn ooms ons land innamen en dat mijn zusjes op jonge leeftijd al moesten trouwen. Mijn broer en ik slaagde erin om te ontsnappen. Ik was toen nog maar zes jaar oud. We zijn toen naar Nairobi gegaan, waar mijn broer een baan kon krijgen en hij zorgde ervoor dat ik naar school kon gaan. Het leven was lastig, want het lukte niet altijd om naar school te gaan en soms was er ook geen eten. 

Ik ben opgegroeid met het gevoel dat ik een last was voor anderen omdat ik altijd bij mijn broer of buren heb gewoond. God hielp mijn broer die mij hielp om mijn schoolgeld te betalen en andere mensen die mij voorzagen van enkele basisbehoeften, zoals kleding, eten en soms zelfs schoolgeld. 

Het lukt mij om mijn diploma te halen op de basisschool te behalen met goede cijfers, en ik kon daarom naar de middelbare school. Daar ben ik slechts drie weken geweest, omdat er daarna niet voldoende geld meer was om mijn schoolgeld te betalen. Mijn broer trouwde toen en mijn leven werd moeilijker. 

Gedurende de vakantie in december 2013 raakte ik via vrienden van mij in contract met een jongen, die mijn vriendje werd en mij voorzag van de spullen die ik nodig had voor school. Toen ik terugkwam op school, realiseerde de docenten zich dat ik zwanger was. Ik werd verhoord en van school gestuurd. Toen ik dit aan mijn broer vertelde, rende hij van me weg en verhuisde hij naar zijn nieuwe familie en zei me dat ik hem teleurgesteld had. Omdat ik geen andere keuze had, trok ik in bij mijn buren. Het voelde alsof mijn leven gedoemd was om te mislukken en ik wilde mijn leven beëindigen door zelfmoord te plegen.  

Op een dag vertelde mijn buurman me over een plek waar ik hulp zou kunnen krijgen en hij bracht me naar het Jamaa Home. Ik was erg blij omdat ik daar werd geaccepteerd en ik onderdak had, eten en andere meisjes om alles mee te delen. We zaten allemaal in hetzelfde schuitje en ik was op dat moment zes maanden zwanger. In het Jamaa Home hebben ze voor me gezorgd en ze vertelde me dat het leven goed zou komen na de bevalling. Ik kon naar prenatale klinieken gaan, er werd kleding aan me gegeven, onderdak, voedsel: alles wat ik nodig had. 

In september 2014 beviel ik van mijn zoontje John. Samen met John bleef ik nog vier maanden in het Jamaa Home, tot dat mijn neefjes en nichtjes me kwamen halen en ik naar huis ben gegaan. Thuis kwam ik erachter dat de overheid het geschil over ons land had opgelost, en het terug aan mijn moeder had gegeven en het dus weer van ons was. 

Na enkele maanden belde zuster Jacinta me en werd ik naar school gebracht om mijn middelbare school af te ronden. Mijn zoontje bleef toen bij mijn moeder. Na het afronden van de middelbare school ben ik in 2017 begonnen met een vervolgopleiding. Jamaa maakte dit mogelijk en gaf financiële steun voor mijn zoontje. Ik studeer Early Childhood Development. 

Het gaat nu goed met mij en ik hoop op een goede toekomst dankzij uw hulp, mijn sponsors via Jamaa en de liefdevolle zuster Jacinta. Ik ben dankbaar voor de geweldige dingen die u mij heeft gegeven. Vriendelijkheid, geduld, barmhartigheid, nederigheid en liefde is wat ik voel en zal ik delen met iedereen. 

Ik hoop dat God u blijft voorzien van een goede gezondheid en een fijn leven. Ook bid ik voor jullie om met hetzelfde goede hart door te gaan met het steunen van zwangere meisjes die dakloos zijn om ervoor te zorgen dat zij een goede verzorging krijgen. Ook bid ik voor een lang leven van onze zusters, zodat zij door kunnen gaan met hun nobele missie. 

In mijn vrije tijd lees ik graag boeken en neem ik mijn zoontje mee naar voetbal, want dat is wat hij het liefste doet.