Het verhaal van Fridah

Via een zuster die op de hoogte was van mijn familiesituatie ben ik bij het Jamaa Home terecht gekomen. Ik ben nu twintig jaar oud en mijn baby is twee jaar. 

Ik volg aan St. Paul een opleiding om lerares te kunnen worden op een basisschool. Het Jamaa Fonds helpt me hierbij met kinderbijslag. Op dit moment is het echter erg lastig omdat degene die mij hielp mijn schoolgeld te betalen onlangs is overleden. Mijn thuissituatie en achtergrond is omringd met uitdagingen omdat mijn vader is overleden en mijn moeder voor zeven kinderen moet zorgen en lijdt aan HIV/Aids. Ze heeft geen kracht om te werken en ze leeft op drugs. Ze is erg zwak en heeft ze heeft niet genoeg voedsel om haar energie te geven. We leven ons leven door te bedelen bij onze buren. 

Mijn kindje, John Paul, is een vrolijke jongen die me hoop in het leven heeft gegeven. Ik wil mijn best doen om voor hem en voor mijn familie te zorgen, vooral omdat het niet goed gaat met mijn moeder en zij – gelet op haar toestand – niet veel kan doen. Mijn droom is een beter persoon in het leven te zijn en zo een goede lerares te kunnen worden die het leven van anderen kan veranderen en hen kan helpen een betere toekomst te bereiken door hen goed te onderwijzen nadat ik mijn opleiding heb behaald. 

Mijn leven is op dit moment erg uitdagend en stressvol, vooral wanneer ik onze problemen thuis zie. Maar ik ben gemotiveerd om hard te blijven werken zodat ik mijn kindje een beter leven kan geven. Ook heb ik vrienden die mij hoop geven en mij steunen. 

Een van mijn hobby’s is lezen. Ik vind dit leuk om te doen zodat ik ook beter word in mijn opleiding. Daarnaast breng ik mijn vrije tijd graag door met mijn moeder, zodat ik haar kan aanmoedigen om niet op te geven en voor zichzelf te zorgen. 

Jamaa heeft me enorm geholpen en ik ben ontzettend dankbaar voor de mogelijkheid die ze mij hebben geboden om te gaan studeren en de hulp voor mijn kind. God zegene jullie en nogmaals bedankt: ik ben ontzettend dankbaar. 

Advertenties

Het verhaal van Edinah

Mijn verhaal

Ik ben Edinah en ik ben 24 jaar oud. Mijn moeder is overleden in oktober 1999 en ik was toen drie jaar oud. Vanaf dat moment heeft mijn oma de zorg over mij overgenomen. Zij was een alleenstaande moeder wiens man al in 1975 was overleden en heeft vanaf toen de zorg voor haar kinderen op zich genomen. Ze is boerin en verbouwt groente op een klein stukje land, en verkoopt dit om ons van eten te kunnen voorzien. 

Mijn vader heeft ons verlaten op het moment dat mijn moeder overleed, en is toen getrouwd met een andere vrouw en mijn leven werd toen erg moeilijk. Mijn oma wilde dat wij naar school konden gaan, en dus verkocht ze het kleine stukje land dat we hadden om het schoolgeld te kunnen betalen. Later ben ik echter alsnog gestopt met naar school gaan vanwege het schoolgeld. Vanaf dat moment ben ik zeep, tandpasta en parfum gaan verkopen om aan eten te kunnen komen.

Ik was dertien toen ik zwanger werd. Ik wilde op dat moment zelfmoord plegen, maar dankzij de hulp van mijn oma – die heeft gezocht naar een plek waar ik tijdens mijn zwangerschap kon verblijven – kwam ik bij het Jamaa Home terecht. Bij het Jamaa Home werd er goed voor mij gezorgd en ben ik onder de hoede van zuster Jacinta bevallen. Vier maanden na mijn bevalling ben ik weer weggegaan uit het Jamaa Home. 

Mijn studie

In januari 2012 ben ik naar de middelbare school in Taita Teveta County gegaan en in 2015 was ik klaar. Jamaa heeft voor mijn schoolgeld betaald met de hulp van sponsoring. In september 2016 ben ik begonnen aan Mount Kenya University en in mei 2018 heb ik met vlag en wimpel mijn diploma behaald in ‘Community Development en Social Work’. Ik heb het gehaald met een C (Keniaans examensysteem) en was daarmee de nummer 12 van de 230 studenten met 68,44 punten. Ik ben erg dankbaar voor de sponsoring die ik heb mogen ontvangen.  

Mijn thuissituatie

Op dit moment werk ik niet. Het is me helaas nog niet gelukt om een vaste baan te krijgen. Mijn oma is erg ziek en dat vind ik verschrikkelijk. Zij is degene die bij mijn kindje blijft en de andere weeskinderen. Ik bid dat God me de kracht geeft om dit allemaal te doorstaan en haar helpt om beter te worden. 

Mijn kind

Mijn kindje heet Charity, ze is inmiddels acht jaar oud en zit in klas 2 van de Mwamunga basisschool. Ze woont bij mijn oma in het dorp Sikujua. 

Plannen & dromen

Mijn droom is om een vaste baan te krijgen zodat ik mijn familie uit de armoede kan helpen. Daarnaast hoop ik andere mensen in de samenleving te kunnen helpen een beter mens te kunnen worden of om een bedrijf te beginnen. 

Hoe ziet mijn leven er tegenwoordig uit?

Op dit moment gaat het helaas niet geweldig. Ik heb geen vaste baan en daarom ben ik niet in staat om mijn zieke oma te helpen. Ik kan de ziekenhuiskosten niet betalen en kan niet betalen voor het schoolgeld van mijn kind. Maar ik heb er vertrouwen in dat alles goed gaat komen, maar helaas is er op dit moment een gebrek aan banen in Kenia en komen veel jonge mensen die net afgestudeerd zijn thuis te zitten. 

Mijn hobby’s

  • Reizen;
  • Vrijwilligerswerk doen;
  • Romans lezen;
  • Luisteren naar katholieke- en gospelmuziek.

Hoe heeft Jamaa mij geholpen?

Graag wil ik Jamaa bedanken voor alles wat zij tot nu toe voor mij hebben gedaan. Jamaa heeft me de mogelijkheid gegeven om een opleiding te volgen, mij geholpen bij de bevalling van mijn dochter en mij weer hoop in het leven gegeven. God zegene U en al uw familieleden.  

Het verhaal van Nancy

Hallo allemaal,

Mijn naam is Nancy en ik ben 25 jaar. Ik ben geboren in een gezin met vier kinderen: 2 jongens en 2 meisjes en ik ben de oudste. In 2009 is mijn vader overleden en vanaf dat moment bleven we achter met onze moeder. Met haar gezondheid gaat het helaas ook niet erg goed omdat ze lijdt aan hypertensie en daarnaast ook diabetes heeft. Op het moment dat mijn vader overleed, was mijn kindje Kelsy net twee maanden oud. Dit was een erg moeilijke periode, omdat ik uit een arm gezin kom en er niemand in mijn familie was die voor mij en mijn kind kon zorgen. Het voelde alsof de hele wereld zich tegen mij had gekeerd en ik voelde me erg wanhopig. 

Een vriend van de familie maakte gebruik van de armoede waarin wij leefde, en hij verkrachtte me met het excuus dat hij me zou helpen om mijn schoolgeld te betalen. Dit is hoe mijn kindje Kelsy verwekt is. Vanaf dat moment werd mijn leven alleen maar erger en ik verloor de zin in het leven. Ik heb zelfs geprobeerd om zelfmoord te plegen, maar dit mislukte. 

Toen ik zes maanden zwanger was, ging ik op zoek naar een baan als huishulp in Buruburu. Ik kwam toen langs het Jamaa Hospital Home en ik was benieuwd naar waar de term HOME voor stond. Daarom ging ik naar binnen bij het ziekenhuis en bij de entree vroeg ik aan de receptioniste of het mogelijk was om een sociaal werkster te spreken, en dit kon. 

Zodoende raakte ik in gesprek met de sociaal werkster en ze gaf me onmiddellijk een warm welkom. Ik deelde mijn verhaal met haar en ze beloofde me dat ze me snel thuis zou komen opzoeken. Een paar weken later kwam ze al langs, en zag toen ook mijn moeder. Mijn vader was op dat moment al opgenomen in het ziekenhuis omdat hij een behandeling onderging voor zijn hernia. 

Diezelfde dag nam de sociaal werkster mij mee en ging ik wonen in het Jamaa Hospital Home. Daar hebben ze voor mij gezorgd tot het moment waarop ik beviel van mijn dochter Kelsy. Na de geboorte ben ik terug naar huis gegaan, maar er werd mij beloofd dat ik – met de hulp van de sponsors – terug naar school zou kunnen gaan. Terug naar huis gaan was voor mij erg moeilijk, omdat het lastig was de huur en eten te kunnen betalen. Mijn vader was thuis namelijk de kostwinnaar, maar hij onderging op dat moment diverse operaties. Het duurde niet meer lang meer tot hij overleed. Na zijn begrafenis is alles wat mijn vader bezat ingenomen door zijn familie, inclusief ons land, en wij werden weggestuurd en hadden niks meer over. 

Wij zijn toen teruggegaan naar Nairobi om daar een nieuwe start te maken. Maar door alles wat er was gebeurd, werd mijn moeder ziek en later werd geconstateerd dat zij een hypertensie had ontwikkeld. Ondanks alles wat er is gebeurd dank ik God, omdat hij me in 2010 de kans heeft gegeven om terug naar school te gaan, met de hulp van de zusters van Jamaa.

In de periode dat ik naar school ging, ondersteunden ze mij door mijn schoolgeld te betalen. Daarnaast gaven ze mij geld waarmee ik mijn kindje kon onderhouden, die op dat moment bij mijn moeder verbleef. Mijn middelbare school rondde ik af met het cijfer C+, wat voor mij een forse tegenslag was omdat ik daarmee niet naar de universiteit kon. Zodoende werd ik gedwongen om te zoeken naar een baan, zodat ik ervoor kon zorgen dat het schoolgeld, kleding en onderdak van mijn broers en zussen betaald werd. 

In 2015 kreeg ik de kans om opnieuw naar school te gaan. Ik heb toen binnen 2 jaar een certificaat als medisch laborante behaald, dankzij de financiële ondersteuning van het Jamaa Home. Na het behalen van mijn certificaat, ben ik meteen verder gaan studeren en in december 2018 heb ik ook mijn diploma als medisch laborante mogen ontvangen. 

Daarna belandde ik opnieuw in een moeilijke periode, omdat ik geen vaste baan kon vinden. Daarom was ik nu kleding van mensen, zodat ik met het geld dat ik daarmee verdien mijn moeder en broers en zussen kan onderhouden. Dit is wel lastig, omdat er niet altijd mensen zijn van wie de was gedaan moet worden en ik ook niet altijd betaald krijg. Maar ik ben Jamaa erg dankbaar omdat ik met de hulp van Jacinta geld krijg waarmee in de huur, voedsel en kinderbijslag kan betalen. 

Nog altijd heb ik wensen en dromen. Ik wens dat ik een vaste baan kan vinden waarmee ik geld kan verdienen om mijn familie te onderhouden. Daarnaast wens ik dat ik in contact kan komen met andere jonge moeders, aan wie ik kan leren hoe ze voor zichzelf moeten zorgen om zo hopelijk te kunnen voorkomen dat hun leven ellendig wordt.

Mijn droom is dat ik verder kan studeren zodat ik mijn bachelor als medisch laborante kan behalen. Dit is voor mij op dit moment financieel helaas niet haalbaar. Daarnaast droom ik dat ik op een dag een stuk land kan kopen voor mijn familie, omdat we op dit moment geen plek hebben dat we ons thuis kunnen noemen. 

Ten slotte wil ik God bedanken, die mijn leven een nieuwe kans heeft gegeven. Ook wil ik alle sponsors bedanken die mij nieuwe mogelijkheden hebben gegeven nadat ik de hoop in het leven had verloren. Ook wil ik het Jamaa Home bedanken voor alle steun die ze mij hebben gegeven. Als laatste wil ik mijn familie en vrienden bedanken, die mij altijd hebben aangemoedigd om niet de hoop in het leven te verliezen op momenten waarop ik het zwaar had. Ik bid voor alle sponsors en God zegene u en uw families. Mijn hart is vol met vreugde omdat er mensen bestaan zoals u.  

Nancy

Nieuws vanuit Kenia: Valentine, Mary, Margret en Susan

Zuster Jacinta bezoekt de meisjes regelmatig om te zien hoe het met ze gaat. Dit schreef ze ons naar aanleiding van haar bezoeken in augustus.

Valentine

In 1996 werd Valentine bij haar oma thuis geboren als buitenechtelijk kind. Haar moeder trouwde toen Valentine wat ouder was, maar de stiefvader weigerde haar als kind te adopteren. Gelukkig kon Valentine bij haar oma terecht tot ze haar middelbare school afmaakte. Dat ging overigens niet gemakkelijk: er was weinig geld om de school te kunnen betalen. In 2016 begon Valentine aan een hogere opleiding in de richting Informatietechnologie. Na haar eerste semester werd ze zwanger en moest ze de school verlaten. In september pakt ze haar opleiding weer op.

 

 

Mary

Mary kreeg haar eerste kindje in 2017 in het tehuis in Embu. Ze zat toen in de derde klas van de middelbare school. Haar moeder is verstandelijk gehandicapt en kan daardoor niet voor Mary en haar kindje zorgen. En dat terwijl Mary dolgraag terug zou willen naar school. Gelukkig kan ze volgend jaar weer beginnen, en in de tussentijd volgt ze een kapsterscursus en zorgt ze voor haar kindje. Ze heeft huur nodig, kinderbijslag, reisgeld en geld om te kunnen eten. Het Kenya Fonds  ondersteunt haar daarin zo veel mogelijk.

 

Margret

Margret is een ander meisje uit het tehuis in Embu. Ze was net begonnen met de middelbare school toen ze zwanger werd, en is daarom van school gegaan. Mary wil nu niet meer terug naar school, maar is in plaats daarvan begonnen aan een opleiding tot kapster. Ze is tevreden en is vastbesloten hard te gaan werken.

 

Susan

Susan volgt een opleiding Hospitality Management aan het Mahanaim Institute. Ze was een meisje van het Jamaa Home dat geen enkele vervolgopleiding had gedaan. Vorig jaar is ze begonnen aan deze opleiding en het gaat allemaal heel voorspoedig. Ze kan uitzien naar een voorspoediger toekomst. Haar dochter Caren is 10 jaar oud en zit al in de tweede klas. Ze is erg dankbaar voor de hulp die ze krijgt van het Kenya Fonds.

Briefjes uit Kenia

Met oudjaar hebben wij van een aantal meisjes uit Kenia een handgeschreven briefje ontvangen. Ze vertellen hoe het met hen en hun baby gaat, en spreken hun dank uit voor de hulp die we ze dankzij uw steun hebben kunnen geven. We zullen de komende tijd een aantal van deze briefjes plaatsen, samen met een foto van de schrijfster. Deze keer is het de beurt aan Teckler.

 

Veranderingen in Kenia

Beste donateur, beste lezer,

Wij informeren u graag over een wijziging m.b.t. de opvang van de zwangere meisjes.

Eind vorig jaar kregen wij bericht uit Nairobi dat het Jamaa Home op korte termijn de residentiële opvang zou stoppen. Deze opvang in het Jamaa Home gebeurde tot na de bevalling van de meisjes en werd betaald door het Jamaa ziekenhuis. De kosten voor het openhouden van het Jamaa home zijn door het ziekenhuis niet meer te betalen. Bovendien was uit ervaring gebleken dat veel meisjes uiteindelijk toch weer bij hun familie konden worden geplaatst. Men heeft daarom besloten de opvangvorm te wijzigen naar hulpverlening binnen de eigen familie. Inmiddels is dit in werking getreden.

Hoe gaat het in zijn werk?

In het vernieuwde programma worden de meisjes extern begeleid door een maatschappelijk werkster en zuster Edel. Zuster Edel is een bekende van Corrie en At. Zij werkte in 1993 als leidster in het Jamaa Home. De maatschappelijk werkster en de zuster onderzoeken, samen met het meisje, waar zij tijdens haar zwangerschap kan verblijven. Dit zoeken naar een veilig onderkomen, wordt nu dus naar voren gehaald. Tot nu toe gebeurde dat na de bevalling tijdens het verblijf in het Jamaa Home. Wanneer het zwangere meisje echt niet bij haar familie terecht kan, dan gaat zij naar een crisiscentrum van dezelfde congregatie als waar het Jamaa Home onder viel.

De meisjes worden tijdens de zwangerschap regelmatig bezocht door de zuster en maatschappelijk werkster. Er wordt gekeken, waar zij kunnen bevallen (ziekenhuis in de buurt). Ook na de zwangerschap en bevalling is er veelvuldig contact. De maatschappelijk werkster en de zuster maken samen, net als in de oude situatie, een beoordeling welk meisje een opleiding kan gaan volgen en welke opleiding voor haar geschikt is. Aan het Kenya Fonds wordt om een financiering voor de opleiding van de jonge moeder gevraagd. Tijdens deze opleiding houden de maatschappelijk werkster en de zuster de voortgang van de opleiding, als vanouds, nauwlettend in de gaten.

Het eerste deel van het traject, de opvang in het Jamaa home, is dus veranderd. Maar niet het vervolgtraject: het bieden van een opleiding cq toekomst voor de meisjes, waar het Kenya Fonds zich al jaren sterk voor maakt. Het sterker maken van meisjes door opleiding is een succesformule voor het verbeteren van de leefsituatie van de meisjes, hun kinderen en hun omgeving. Inmiddels hebben er al 500 meisjes een opleiding gevolgd en zijn er 39 met een opleiding bezig.

Als bestuur blijven wij ons er sterk voor maken dat elke euro echt terecht komt bij onze doelgroep; Jonge meisjes die, tegen hun wil in, zwanger zijn geworden en zonder opleiding geen toekomst hebben. Afgelopen periode zijn wij druk bezig geweest om de veranderingen en de gevolgen, die dit zou kunnen hebben op ons opleidingsproject, volledig helder te krijgen. De zusters hebben duidelijk aangegeven dat het opleidingsproject een heel belangrijk onderdeel is van de opvang van de zwangere meisjes.

Hieronder leest u meer informatie over de veranderingen in vraag- en antwoordvorm. In het geval u andere vragen heeft dan kunt u contact met ons opnemen via e-mail of telefoon die hieronder vermeld staan.

Met vriendelijke groeten,

Anke Kempers, voorzitster Kenya Fonds,

Namens het volledig bestuur.

Anke Kempers
E-mail: ankekempers@hotmail.com
Telefoon: 0573 – 45 40 55

Jaap van Duren
E-mail: k.klomp@concepts.nl
Mobiel: 06 53 94 32 78

1). De belangrijkste redenen voor de verandering van residentiële opvang (in het Jamaa home) naar hulpverlening in eigen thuissituatie is:

• Het salaris van de kok en de maatschappelijk werkster van het Jamaa home, maar ook de elektriciteits- en waterrekeningen werden door het ziekenhuis betaald, omdat het Jamaa Home zelf geen bron van inkomsten had. Dit wordt teveel voor het ziekenhuis.

• De rekeningen in het Jamaa ziekenhuis zijn te hoog voor prenatale zorg, de bevalling en postnatale zorg. Het ziekenhuis is niet in staat deze rekeningen te betalen.

• Jamaa hospital is een privé ziekenhuis, dat zelf voor alle kosten opdraait, de medische verzorging in de woonomgeving van de meisjes wordt gedaan door openbare ziekenhuizen, hier is de medische verzorging gratis.

2). Wat gebeurt er met de meisjes die geen familie hebben, zoals weeskinderen of meisjes die via incest zwanger zijn geworden?

• Wanneer dit het geval is, zullen de zuster die de leiding heeft en de maatschappelijk werkster de naaste, geschikte familieleden opzoeken. Aan de naaste familieleden zal worden gevraagd de aanstaande moeder huisvesting te bieden en te helpen.

• Wanneer een meisje totaal wordt afgewezen, of de thuissituatie totaal ongeschikt is en er geen geschikte plek bij andere familieleden is, zal ze naar een crisiscentrum worden gebracht van dezelfde congregatie als waar het Jamaa Home onder viel.

3). Waar vindt de bevalling plaats en hoe wordt extra ondersteuning geboden?

• De bevalling vindt in het dichtstbijzijnde ziekenhuis plaats, afhankelijk van waar de aanstaande tienermoeder woont.

• De leidinghebbende zuster en de maatschappelijk werkster doen de follow-up. In geval van complicaties, zal het meisje worden verwezen voor betere medische zorg. Indien het meisje extra psychische ondersteuning nodig heeft, zal dit vanuit het Jamaa hospital worden geregeld. Elke situatie zal individueel worden beoordeeld.

4). Wat gebeurt er in de toekomst met de huidige voorzieningen van het Jamaa Home?

Het Jamaa home, welke een vleugel van het Jamaa hospital is, is inmiddels door het Jamaa hospital in gebruik genomen.